Zurück zum Archiv

Plattdeutsche Predigt am Altjahrsabend 2003
Heinrich Schaa,ÄP, Ihrhove

 

Olljohrabendkark in Flaasmeer 2003

Jesaja 55, 6-11
Söökt de Heer, solang  jiet noch könnt.  
Roept hum an,  noch kö' jie hum finnen.
De Roekellose, de de Kopp vull Undöcht hett, lat aff van sien  leellke
Streeken    und de Tünschoijer sall  sien Schoejerei'n nalaaten, .  um datt hee weer toerechttoekommt bie  de  Heer, de sück dann weer over hum erbarmt, he is doch de groote Gott, bie de so vööl Gnaad und so'n groot Vergeven is.
Toeminsten bünt mien Gedanken nich joe Gedanken,
un mien Wege nicht joe Wege, seggt de Heer,
man sovöhl hooger de Heemel over de Eerd is, so bünt mien Wege hooger as joe
Wege und mien Gedanken hooger, als joe Denken und simulären.
Neddekraat als wenn de Regenskuur  un de Schneebojen van boven  komen, un
nich kört over de Grund  wer toerügg  na boven gohnt- ne,  dat faalt up't Grund un fuchtet de Eerd an, um dat de dann fruchtbaar Land  van  word,  um dat 'de watt warsen will;  un dat gifft dann Saat -Saat för dat Korn, un Brot toe eten.
So is dat neddekraat so mit mien Woord, dat ut mien Mund in de Welt geiht:
Dat kummt nich leeg und lösbannig  wer naa mie toerügg, nee-dor word dat ut,
so as't  mie dat wall  gefaalt und  toeseggt.  De Kracht van mien Woord sett
sück dör, un dann word'd  van van, so  as ik dat in't Sinn  hebb.  ->
-Heer, dien Woord is een Schienfatt för mien Foeten in't  Düstern  un en
Lücht up mien Pad, dat ik nich strumpeln mutt.- Amen
 

Leevde Gemeende,
nu luurn jie seker all wer einige up, watt he vanabends woll mitbrocht hebb.
Kien Schleepseel, kien Fürtorn, kien Wagenrad!
Ick hebb lange dat hen und herlegt: Watt paßt vant Johr woll- ook up disse
Text?
Pastor hett in de neije Gemeendebref van de Boek schreven, de Blattje för
Blattje open maakt word.
Un nu hebb ick  vanabends een Boek mitbrocht.
Man dat is man nich bloot'n Boek.
Dat is dat Boek. : de Bibel -
Bibel hett: Boek.
Gotts Woordt.  Dorum  geiht  vanabends, an disse letzte Dag. van dat olle
Johr.
Man ook um Menschenwoorden geiht dat vanabends !  
Gott's Woord und Menschenwoord.
Dat is een grote Unnerscheed.
(kurz)            Watt_denn?
Vielicht kennt jie de Geschicht aal, off so passärt, off nich, ick wett nich
recht...
Een olt Menske von 90 Johr hett Gebursdag. Meest kommen dann so tegen 11 Ühr de Gratulanten toehoop, um toe graläre: Burmester, Landrat, Apthek,Sporkasse,
man ook Pastor dürt nich fehlen. Dann gifft n' lecker Kopke Tee und wordt ut
olle Tieden vertelt. Fröger...
Jan un allmann bünt nu an't raternären und juchtern.
Geit'd heer!
Pastor  hett sien scharte Bookje ook mit.
Man paßt dat nu dortüschen? He weet nich recht...
un overleggt....
Man do stopp'd he sien schwarte Bookje doch lever wer in de Binnenbüs un vertellt dorvör  för aal de Lüd een Witz von Tünnes un Schäel.
Dat Lachen is up sien Sied; man bloot de olt Menschke nich, de begrippt de
Welt nich mehr. . Kunn se nich mehr so recht hören un was all wat doof up't
Ohren?
Man do melde se sück.doch  toe Word:
"Herr Pastor, " se se, "wenn'k nich genau wüst har, dat dat  Gotts Wordt van
hör eben west was , dann har' k ook noch lachen mußt. "
Dat kunn se nu ja wirse nicht verstahn.
Pastor hett seker de anner maal doch lever dat schwarte Bookje wer toe Hand
nomen, löv ick.
Menschenwoord:
Van Ollers her wass'n de Ostfreesen kien groote Proters
Sie wass'n man recht sünig mit hör Woord'n.
So wull'n vör vöhle  Johren ook  twei Buurn hier uit disse Kontreij mit twei
Spann Peer un Wagen  unnerwegs na Leer naat Afkat.
Een Naber, dat wass'n Duitsproter, har fragt, off hee woll mitfohren düss.
Bloot nich so vööl Worden!
Man toe...!
Dor quamm de nicht vööl van off.
He steg up..... " Schönes Wetter heute?" versögte he de  Proot antgang toe
krieg'n.
Man de beide Manlüüd nickkoppen bloot un wieder quamm de nix. Watt maal ja!
An't End van't Dörp qamm dat Hochmooer. Hier harr'n de Törfstukers dat Törf
in lütje Stoehlkes upfleejt.
"Moi Törf!" se de een.
Na een heele Sett un 4 Kilometer wieder sagg'n se wer Törf upleejt und do
segg de anner Bur:
" Hier ook!"
Dat was't aal, wat sie unnerwegs toe Proten hatt harr'n .
Bloet noch , as de Frömd van Wagen offstegg'n was, segg'n se tegennanner: "
Was dat 'n Proter"  " Mm!"
Dat wasst aal.
Bloed kien unnöddig Worden maken! --
Wovöhl unnödig Worden gifft dat vandage in de Welt!
Kannst gor nich aal mehr upnehmen!
Off wie nu de Kiekkast anmaaken oder de Radio.
Dat geiht in een Tour. Dat gifft een Sört Minsken, de
könnt de heele Dag hör Kaskenaal nich holl'n.
Over dit off dat, un over anner Lüd.
Dor fehlt meest de Knopp toe offdreijen.  Ick meen hoest: Wenn een vöstevööl
proot, dann hett he fook noch mehr toe verschwiegen.  Word de dorum sovöhl
Kaff roeteneer?
Man ook dat anner gifft dat: Dat een nich leert hett, toe prooten.
Dat fall hum (off hör) dann stuur. Mennigmaal fehlen dann ook de Woorden,
dat binnenste na buten toe laaten. Pastor kunn  dor woll van vertell'n, wo stur
de een off anner dat word, ut Hart toe proten. Man geiht nich.
Wattmaals dann fehlen uns ook de Worden. Dann blivt een dat int Hals sitt'n.
Dat is ook dann, wenn wie nich weten, worum dat de Minsken mennigmaal so
lieden mutt'n. Wie stahnt in een Stück, un uns faal nix mehr in.
Immer wenn wie vör't Dod und Grafft stohn, bünt Worden toemindest man heel
min wert! Dann steiht een dat bitt an't Hals un wie hebb'n Boost voll.
Kunnst man helpen! Man dor mutt een alleen dör -
un wie aal.
Watt is dat gaut, wenn dann Minken dor bünt, de mitgohn bünd  mit de
Trauerlüd- kien groote Worden- nee-
'de eenfach door wassen- ook in vergangen Johr!
Un dann is Gotts Wordt goet, wenn he seggt: Mien Gedanken bünt nich joe
Gedanken  und mien Wege nich joe Wege! Enfach seggt, man stur levt.
Man wenn de Heer dat seggt....
Worden...
Worum, mutt ick in mien eenigkeit denken,  doe wie Menschen immer schwiegen,
wenn een Wordt anbrocht wär? Un worum mutt wie immer proten, wenn wie beter
uns Beck  holl'n kunn ?
Wennher is watt dran?
So gau is watt seggt, un wie könnt dat Wordt nich wer toerügg holl'n.
Abers dat mutt doch ut de Welt!?-
geiht nich mehr.
Seggt is seggt.
Woorden....
Goede Woorden und quade Worden.
Dat Kind kummt ut de Kindergarten.
" Wor hett dat Kind de maale Worden woll aal weg?" fragen sück de Oll'n.
De moje un maale Woorden.
Wenn dat Schkündaalereij gebb'n  har, dann senn 'n un Olln man bloot: "Dor
hett Woorden gebb'n." Elk un een  wüss Bescheed.
Mit Woorden kummt vöhl Eelend in de Welt.Kinner und Olln un Nabers un Freund
prooten over Johren nich mehr mitnanner.
Dör quade Woorden kummt vöhl Unheil, man dör  nieddege Schwiegen ook.  
"Well dat Woord hett, hett dat Segg'n,!"segt man
Mit Woorden boven blieven. Ook wenn uns Ogen in de Weltgeschicht rinkieken.
Watt maale Worden. Off dat nu hünn-  off günn Siet van dat groote  Water was!

Un na disse naare Woorden, de ook doden könnt, dann  ook noch dat maale
Daan! Moorden kummt na Woorden. 
Menschenleven is nix mehr in't Reeken.  Un dat aal's in Gott, off Allahs
Naam!
De een is de anner sien Düvel.
Maakt doch endlich een Eend mit dat Morden!
Off Gott sien Word van vanabends ook woll dor hen reckt?
Daorum geiht sien Word dorup in. Dat gelt för de dor boven neddekraat so as
för uns:: He holt uns de Hand hen
und lad uns in: Kommt wer torügg.  hen na de barmhartige Heer, bie hum is so
vööl Gnaad.
Weg mit dat Schojerei und dat roekelose Leven,
wie dürn neij anfangen und toerecht komen , noch in't olle Johr, un ook wer
in neje Johr.

Worum kann man sück nich toesammensett'n un mitnanner de eegen Grenzen
sett'n?
Sünner Grenzen geiht dat nu maal nich unner de Minsken, de bruk'n wie! Wirse
wohr!
Van uns Heer is dat doch als Hülp mitgeven worden, sien
Gebot,  worum holl'n sück de Lüd nich dran. Man jedereen schkiel na daat ,
wat de anner hett un schkuvt de Greenz immer 'n Bietje wieder van sück weg. De
egen Will word groter, und de anner sien Leven een stück lüitjede. Dat geiht
dwars dör't Land. De Rieken will'n mehr - de Armen hebb'n am Eend noch
minner.
"Meer und gauer verdeenen!"  Man proot van de gaue Dollar- off Euro, un de
Minken worden dorbie meest immer roekeloser. " Offzocken" heet dat up Neij-
Duitsch und dann worden Menschen toe Schkojes.
De " Ick" AG gifft nich erst siet körtem, de gafft all immer.
Geiht uns dat wirse so schofel?     Watt söhnt de Lüd dann segg'n , de nix
toe bieten hebb'n.
Woorden...
Aals vör mie, för annern nix!
Jesaja proot dat all in Gods Namen an:
Söökt nich allerwegens, söckt de Heer!
Daarum hebb'n wie  sien Woord,  um dat wie dann over uns un de Welt beeter
Bescheed weten. Darum geiht dat ook doch  vanabends!
Wenn wie Menschen uns Woordt maaken, dann mutt'de
erst  watt gebören.
Wenn uns Heer een Woordt seggt, dann ist aal passärt.

He hollt sück an sien Wordt. Un hee belovt uns een heele bült. Wo'k dat wet?

Ut dat  Book. -de Bibel
Dat is sien Wordt.
Ne nich bloot een Boek, een heel Rieg Boeken. De Bibel is een Sammlung van
Boeken. Watt segg ick:
Boek- nee-  eggentik is dat ook weer een enzige Breef an jeden een van uns.
Vör jeden und elkeen wat.
Toeminsten- he hett uns watt toe segg'n.
Dorum sien Wordt an uns an eelke Dag. Jede Sönndag wer. Wie bruk'n dat. Wie
könnt nich bloot van Lipplappereij leven. Dat Word van Gott is Swartbroot.
In de Kluttentied was'n lütje Jung unnerweg up Böskup:
He muß vanät Backer een Krintstut holl'n. Eenmaal in't Weeker gafft de bloot
un dann noch mit rechte Botter
Van Koopmann up Weg na Huis kunn he dat nich mehr utholl'n. De  Krintstut
roek so lekker und toemaal satt he ant Schlootskant un plückt sück de Krinten
ut dat Brot.
Quem een Mann vörbei. "Watt maakst du denn dor?"
He fung an stammeln und flunkern: "1. Geiht die dor nix va an und 2. suck
gor kien Krintstut holl'n."
Wenn nu dat, de Heer sin Wordt,  Schwartbroot för uns Leven is, dann kann
man doch ook nicht bloot van de Krinten leven.
Ich mug dat woll evkes eben oversetten:
Wie bruken dat Wort van uns Heer nicht bloot off un toe.
De Krintengloov  holt nich dör.
Schwarzbroot Gottes mutt her.
Disse vergangen Johr hett man toe dat Johr van de Bibel maakt. Mennigeen, de
aal so lang nix mehr van Gott sien Wordt hört har, hett nu wer neij
mitkregen, dat Gott hum leev hett. He vergifft uns in Jesus, de vör de Menschen an't Kruiz gohn is.
Ick hebb mie wundert und freijt, dat dat overall Menschen gifft, de dat open
segg'n: Ick les in de Bibel.
Vielicht word dat wer "In" as de junge Menchen dat segg'n.
Dat ist de Haaken up uns Liederblattje:
Dat sall heeten: Dat Woord kumm van boven up uns daal
hier ook bitt mindent in't Kark , man dat blivst nich dor, dat mutt wer na
buten, in de Welt.
Ick mugg uns all mitnanneer neijschierig maaken up dat
Book. Dor is dat pralle Leven drin.
So as wie Menschen bünt mit aal uns Nücken und
Verseggn und Schült, man ook van Gott sien groote Gnaad.  
Wenn een ook vööl Fraagen an de Bibel hett un mennigwatt nich so versteiht,
maakt nix, irgendwenne stellt dat Book Fragen an uns un dann kommen wie wieder.Wenn de Minske an't Fraagen raakt.
Man toe- de Böskup mutt' an't Mann/Frou... 
Aal de, de dat wiederseggt hebb'n in disse Johr, hebb'n nu
dat so maakt, as Jesaja van Gott hier dat seggt:
Wie könnt un sönnt bloot utseien. Dat Weer, un ook dat Waasen gift uns Heer.
Wie willn uns gern watt infallen laaten, um de bliede Böskup an't Mann,  off
an't Frau toe bregg'n.
Wie weten abers ook woll, dat wie't nich maaken könnt.
Wie hebb'n toemindest  und  toerst Gott sien Beloven:
Mien Wordt kummt nich leeg toerügg.
Dor sitt een Kracht achter, de aal uns Sinnen und Benüll wiet overstiggt.
De dreenige Gott, de Vader , der Söhn un de heilige Geist is immer noch an't
Wark. ook- in dat neije Johr.
Amen. 
 

k